UE
Unia Europejska
nieslyszacy WCAG 2.0
Aby wyświetlić poprawnie całą zawartość strony, uruchom wtyczkę Flash w Twojej przeglądarce.
Zobacz jak uruchomić wtyczkę Flash w Chrome.

To pierwsze tego typu rozwiązanie, które całkowicie zrewolucjonizuje identyfikację dzieł sztuki pochodzących z grabieży wojennych. Dzięki aplikacji możliwa będzie automatyczna identyfikacja obiektu jedynie na podstawie fotografii wykonanej za pomocą telefonu komórkowego.


Biurko damskie

karta katalogowa kolekcji

Kolekcja

Rzemiosło artystyczne
Jacques Dubois (ok. 1693–1763)
Paryż, Francja
ok. 1745
drewno, aksamit, laka orientalna, laka europejska, żelazo, mosiądz ołowiowo-cynowy; malowanie, złocenie amalgamatowe, brązowanie, kucie
wys. 86 cm, szer. 93,3 cm, głęb. 49 cm
Dep.714 Wil.

Biurko damskie, Dep.714 Wil. - widok ogólny

Francuskie damskie biurko rokokowe w typie secretaire à dos d’âne z opuszczanym pulpitem wykonane ok. 1745 r. w Paryżu przez wybitnego ebenistę, Jacques’a Dubois (ok. 1693–1763). Dubois mistrzostwo uzyskał w 1742 r. i zasłynął meblami zdobionymi markieterią, dalekowschodnią lub europejską laką i finezyjnymi okuciami z brązu złoconego o motywach rokokowych. Jego dzieła są ozdobą najsłynniejszych kolekcji. Opisywane biurko ma sygnaturę mistrza wybitą na krawędzi ścianki bocznej: I.DUBOIS, i znak kontroli cechu francuskich mistrzów meblarstwa – ebenistów JME, poświadczający najwyższą klasę wyrobu.

Biurko damskie, Dep.714 Wil. - widok z otwartą klapą

Mebel ten reprezentuje rozpowszechnioną w Europie XVIII w. modę na sztukę Dalekiego Wschodu. Biurko zostało wykonane zgodnie z estetyką rokoka – konstrukcja jest smukła, lekka i fantazyjnie pofalowana we wszystkich niemal płaszczyznach, zaś nóżki są smukłe i esowato wygięte. Powierzchnia korpusu pokryta została importowaną orientalną dekoracją lakową użytą wtórnie; zdjętą prawdopodobnie z mebla takiego jak sepet, komoda lub skrzynia, niewykluczone, że więcej niż jednego. Była to popularna praktyka w ówczesnym okresie. Na przodzie, poniżej klapy, opatrzona fałszywą kluczyną (dziurką do klucza), znajduje się okładzina z całą pewnością pochodząca z frontu szuflady, co ujawnia się w jej proporcjach, kształcie oraz zaszpuntowanych dwóch parach otworów po antabach. Z kolei panel z klapy, dużo większy, pochodzić może z mebla typu skrzyni albo z drzwiczek sepetu. Umiejętność dobrania i odpowiedniego dopasowania elementów orientalnej dekoracji do swobodnej, rozedrganej formy mebla świadczy o wielkim kunszcie warsztatowym twórcy, tym bardziej że grubość lakowej okładziny w niektórych miejscach daje się ocenić na zaledwie ok. 1 mm. Wnętrze biurka z szufladami o falistych frontach i maskowaną kasetką dla kontrastu pokryte jest gładkim czerwonym lakierem z oszczędnymi złoceniami. Uchwyty szuflad, szyldy kluczyn oraz listewki w kształcie ukwieconych gałązek, wzmacniające krawędzie mebla, wykonane zostały zbrązu złoconego ogniowo i prezentują zestaw motywów charakterystyczny dla epoki.

Biurko damskie, Dep.714 Wil. - fragment

Pochodzący z wilanowskiej kolekcji mebel został odnaleziony dzięki prowadzonemu w Państwowych Zbiorach Sztuki w Dreźnie (Staatliche Kunstsammlungen Dresden) projektowi badawczemu „Daphne”, poświęconemu badaniom proweniencji inwentaryzowanych eksponatów. W ramach projektu naukowcy przebadali całość zbiorów, czyli ok. 1,2 miliona eksponatów.

Pod koniec 2014 r. przedstawiciele Państwowych Zbiorów Sztuki w Dreźnie nawiązali kontakt z Muzeum Pałacu Króla Jana III w Wilanowie celem zweryfikowania pochodzenia obu zabytków. Analiza materiałów historycznych potwierdziła, że obydwa są tymi samymi obiektami, które figurują na liście dzieł utraconych w wyniku II wojny światowej, sporządzonej przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego w formie elektronicznej bazy danych.

Wobec takich ustaleń Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego podjęło starania w celu odzyskania obu mebli i sprowadzenia ich do Polski. Działania prowadził Wydział Strat Wojennych w Departamencie Dziedzictwa Kulturowego MKiDN, odpowiedzialny za restytucję dóbr kultury utraconych przez Polskę wskutek II wojny światowej.

Strona niemiecka wyraziła gotowość zwrotu; a w listopadzie 2015 r. rząd Saksonii zdecydował o przekazaniu obu obiektów władzom polskim. Odzyskane zabytki zostały przekazane przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego do miejsca ich historycznego pochodzenia, czyli Muzeum Pałacu Króla Jana III w Wilanowie.

Anna Kwiatkowska

Karolina Alkemade


drukuj
Podziel się:
Wykop Facebook
kabinet.jpg

Przekazanie Polsce dwóch rewindykowanych cennych mebli przez władze Saksonii (artykuł)

Dwa XVIII-wieczne meble, utracone podczas II wojny światowej, wróciły do zbiorów Muzeum Pałacu Króla Jana III w Wilanowie. W środę, 17 lutego 2016 r. o godz. 13 w Sali Białej pałacu wilanowskiego, zabytki te przekazał Przewodniczący Bundesratu w Niemczech, Premier Wolnego Kraju Saksonii Stanislaw Tillich na ręce Wiceprezesa Rady Ministrów, Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego prof. dr. hab. Piotra Glińskiego.

Kabinet rzymski - widok ogólny.jpg

Kabinet rzymski (karta katalogowa kolekcji, Kolekcja)

Kabinet należy do grupy czterech unikatowych mebli barokowych pochodzących z tego samego rzymskiego warsztatu. Pozostałe trzy egzemplarze zachowały się w …

63_laka kwiat.jpg

Laka orientalna i europejska (artykuł, Konserwacja)

Laka orientalna stanowi jeden ze sposobów dekorowania powierzchni drewnianych, bambusowych, ceramicznych i papier mâché. Jest twardniejącą na powietrzu żywicą rosnących w Azji drzew tzw. lakowych. Głównym jej składnikiem jest nierozpuszczalny w typowych rozpuszczalnikach związek o zwyczajowej nazwie urushiol. Po nałożeniu i przeszlifowaniu wielu warstw barwionej i bezbarwnej żywicy uzyskuje się...

Gabinet Chiński Króla, fot. W. Holnicki.jpg

Gabinet Chiński Króla (film)

Film prezentuje jedno z najbardziej niezwykłych wnętrz pałacowych w Polsce - Gabinet Chiński Króla w pałacu w Wilanowie. W czym …