© Muzeum Pałacu Króla Jana III w Wilanowie
   |   19.03.2018

Prace modernizacyjne w Oranżerii

Oranżeria znajdująca się w północnej części ogrodu wilanowskiego została zbudowana według projektu Jana Zygmunta Deybla w 1749 r., jako pomieszczenie przeznaczone do przechowywania roślin cytrusowych w porze zimowej. Swoją surową, klasycystyczną formę zawdzięcza późniejszemu właścicielowi pałacu, Stanisławowi Kostce Potockiemu, który w roku 1811 r. zlecił jej gruntowne przebudowanie.

W latach 60. XX w. Oranżeria została odbudowana po zniszczeniach wojennych, a dodatkowo od strony północnej dobudowano do niej (funkcjonujące do dziś) kotłownię i pomieszczenia warsztatowe.

W ramach prac remontowych w okresie powojennym zachodnia część korpusu Oranżerii została podpiwniczona z podbijaniem istniejących fundamentów. W czasie rekonstrukcji wzmocniono też fundamenty niepodpiwniczonej części i mury konstrukcyjne, wymieniając skorodowane cegły. Całość obiektu została wyposażona w instalacje elektryczne, wodno-kanalizacyjne i centralnego ogrzewania.

W grudniu 2017 r. została wymieniona pochodząca z lat 60. XX w. metalowa stolarka dziewiętnastu wielkopowierzchniowych okien, dodatkowo od wewnątrz zostały zamontowane drewniane okiennice.

Poprzednie okna były wykonane z metalowego stelaża, w którym były zamontowane pojedyncze szyby, co powodowało utratę energii cieplnej zimą. Żeby zapewnić odpowiednią emisyjność promieni UV w lecie, na szybach musiały być naklejone folie ochronne.

W nowych oknach zastosowano szyby składające się z trzech warstw, co zapewnia  odpowiednią termoizolacyjność oraz emisyjność  promieni UV, zachowano w nich również układ szprosów zewnętrznych i wewnętrznych według wzoru ze  starych okien, co powoduje że budynek nie zmienia swoich walorów estetycznych.

Nowe okna pozwalają na kontrolę nad klimatem panującym wewnątrz budynku, co pozwoli rozpocząć prace aranżacyjne nad stałą ekspozycją kolekcji roślin cytrusowych, rzeźb i waz barokowych.

Zadanie Modernizacja ślusarki i stolarki okiennej głównej sali Oranżerii dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Logotyp MKiDN