UE
Unia Europejska
nieslyszacy WCAG 2.0

Tematy

ad_villam_okladka-minsk.jpg

Narodowe Archiwum Historyczne Białorusi w Mińsku (Нацыянальны гістарычны архіў Беларусі) posiada jeden z najbogatszych i ciekawych zasobów archiwaliów do dziejów epoki staropolskiej. Co ciekawe, jest on jak dotąd dość słabo rozpoznany przez polskich badaczy. Siódmy tom serii „Ad Villam Novam” prezentującej archiwalia związane z rezydencją wilanowską zawiera efekty badań prowadzonych przez Krzysztofa Kossarzeckiego, pracownika Działu Rękopisów Biblioteki Narodowej.


To pierwsze tego typu rozwiązanie, które całkowicie zrewolucjonizuje identyfikację dzieł sztuki pochodzących z grabieży wojennych. Dzięki aplikacji możliwa będzie automatyczna identyfikacja obiektu jedynie na podstawie fotografii wykonanej za pomocą telefonu komórkowego.


Serenissimi Potentissimiqve Principis Ac Domini, Domini Joannis III, D[ei] G[ratia] Regis Poloniarum (...) In Regiam Civitatem Gedanensem Ingressus

Sobiesciana

Z okazji wizyty w Gdańsku Jana III Sobieskiego powstały laudacje na cześć władcy. Jedną z nich jest napisany w heksametrze daktylicznym katalektycznym poemat autorstwa profesora poezji i wymowy w Gdańskim Gimnazjum Akademickim – Johanna Petra Tietza. Poeta rozpoczyna utwór przedstawiając skrzydlatą Famę przekazującą mieszkańcom nadbałtyckiego grodu szczęśliwą wieść. W Gdańsku panuje atmosfera pełna radosnego oczekiwania oraz powszechna radość wynikająca z wizyty władcy. Następnie Tietz opisuje orszak władcy i jego karocę. Sobieski, na którego obliczu malują się łaskawość, troska i dobroć, zostaje porównany do Eneasza, natomiast jego syn – Jakub, który towarzyszył mu podczas wizyty w Gdańsku, do Askaniusza-Julusa. Poeta wspomina również ważniejsze sukcesy wojenne króla i porównuje Chocim do Maratonu. Wyznaje też, że pragnął w owym panegiryku opisać czyny wojenne władcy (stąd wybór metrum charakterystycznego dla eposów), jednak nie jest w stanie sprostać temu wyzwaniu. To typowy dla poematów heroicznych okresu cesarstwa zabieg o nazwie recusatio (odmowa opisania np. czynów władcy z uwagi na fakt, że autor nie czuje się wystarczająco godny, aby odpowiednio opisać wydarzenia). Utwór kończy się życzeniami pomyślnych narodzin kolejnego potomka, którego władca wówczas się spodziewał.

logo POIiŚ

drukuj
Podziel się:
Wykop Facebook