UE
Unia Europejska
nieslyszacy WCAG 2.0
Aby wyświetlić poprawnie całą zawartość strony, uruchom wtyczkę Flash w Twojej przeglądarce.
Zobacz jak uruchomić wtyczkę Flash w Chrome.

To pierwsze tego typu rozwiązanie, które całkowicie zrewolucjonizuje identyfikację dzieł sztuki pochodzących z grabieży wojennych. Dzięki aplikacji możliwa będzie automatyczna identyfikacja obiektu jedynie na podstawie fotografii wykonanej za pomocą telefonu komórkowego.


Kałamarz

karta katalogowa kolekcji

Kolekcja

Rzemiosło artystyczne
Nathanael Schlaubitz (Schlawitz ?) czynny 1690-1726, do 1727 zgodnie z prawem warsztat prowadziła wdowa
Gdańsk
około 1700
Srebro kute, repusowane (korpus, pokrywa), odlewane i cyzelowane (nóżki, zwieńczenie pokrywy, zawiasy), rytowane; całość lutowana; zwieńczenie pokrywy śrubowane
27 x 48 x 35 cm
Sygnatury: punca złotnika NS, punca miasta Gdańska
Wil.3865

kalamarz_1

Srebrna kaseta na przybory do pisania jest obecnie jedynym w zbiorach wilanowskich dziełem warsztatów gdańskich, cenionego i ważnego ośrodka złotniczego na ziemiach polskich. Do czasów II wojny światowej złotnictwo gdańskie w tych zbiorach było reprezentowane kilkunastoma dziełami, eksponowanymi w pokoju zwanym Garderobą. Prezentowano je w szafach wśród najcenniejszych „starożytności” polskich oraz pamiątek po królu Janie III i Marii Kazimierze.

Wykonawcą kasety jest Nathanael Schlaubitz, złotnik należący do grona wybitnych przedstawicieli dojrzałego baroku w Gdańsku. Urodził się w Elblągu 2 marca 1662 r. Jego ojciec był kupcem i mieszczaninem elbląskim. W roku 1663 rodzina Schlaubitzów przeniosła się do Gdańska, gdzie Nathanael podjął praktykę w warsztacie Johanna Rohdego II. W roku 1690 wykonał pracę mistrzowską u Benedicta Clausena oraz otrzymał obywatelstwo Gdańska. Samodzielnie prowadził największą w dziejach Gdańska pracownię złotniczą, w której wykształcił wielu złotników. W latach 1703-1723 Schlaubitz pełnił funkcje organizacyjne w cechu, co potwierdza jego wysoką pozycję wśród gdańskich złotników. Swoje prace oznaczał inicjałami NS w prostokątnym otoku. Dużą aktywność warsztatu potwierdzają liczne zachowane naczynia o przeznaczeniu świeckim i sakralnym. Wśród istniejących dzieł dominują: kufle, kubki, dzbanki, czarki, łyżki, świeczniki, monstrancje, kielichy i plakiety wotywne. Współpracował przez wiele lat z mistrzem Benedictem Clausenem, wykonując razem z nim wyróżniające się poziomem artystycznym dzbany, wazy oraz puchary.

Wilanowska kaseta jest jedną z dwóch autorstwa Nathanaela Schlaubitza, zachowanych w kraju. Bliźniacza znajduje się w zbiorach Zamku Królewskiego na Wawelu. Ma kształt sarkofagu, zamykana jest na kluczyk z uchylną pokrywą zwieńczoną uchwytem w formie półleżącej postaci rycerza w zbroi. Jak podają badacze krakowscy, reprezentuje typ nawiązujący do wzorów wykształconych na przełomie XVI i XVII w. w warsztatach północnoniemieckich. Na terenie Polski ten model jest znany od końca XVII w. Była przeznaczona do przechowywania przyborów piśmiennych. Jej wnętrze ma wydzielone miejsca na pojemniki z atramentem, piasecznicę, pióra i papier. Uchylna ażurowa, repusowana przegroda w pokrywie, zaczepiana do wieka haczykami, służy do odkładanie za nią papierów. Obecnie szkatuła prezentowana jest w sypialni królowej.

Joanna Paprocka-Gajek 

drukuj
Podziel się:
Wykop Facebook
galeria_polnocna_dawne_zdjecie.jpg

Wnętrza rezydencji wilanowskiej w XIX wieku (e-learning)

W pałacu w Wilanowie pamięć po królewskiej rodzinie Sobieskich łączyła się z pasjami i upodobaniami kolejnych właścicieli z rodów Czartoryskich, …

kubek_1.jpg

Kubek z medalionami (karta katalogowa kolekcji, Kolekcja)

Srebrny kubek, będący darem rodaków z Londynu jest rzadkim w zbiorach wilanowskich przykładem świeckiego naczynia użytkowego pochodzącego z cenionego jeszcze …

57_sieciechow_opactwo_benedyktyni.jpg

Wyroby ze srebra w kościołach północnej Małopolski (artykuł, Silva Rerum)

Większość srebrnych przedmiotów, które znajdowały się niegdyś na wyposażeniu polskich kościołów, nie przetrwała do dziś. Wiele z nich zostało zagarniętych …