nieslyszacy WCAG 2.0WCAG 2.0

To pierwsze tego typu rozwiązanie, które całkowicie zrewolucjonizuje identyfikację dzieł sztuki pochodzących z grabieży wojennych. Dzięki aplikacji możliwa będzie automatyczna identyfikacja obiektu jedynie na podstawie fotografii wykonanej za pomocą telefonu komórkowego.


Portret Marii Karoliny księżnej de Bouillon (?)

karta katalogowa kolekcji

Kolekcja

Malarstwo
Malarz nieznany
Francja ?
ok. 1730
Olej, płótno
150 x 23 cm
Wil.2000

Portret Marii Karoliny księżnej de Bouillon_1.jpg

Odpoczywająca w krajobrazie wykwintna dama, osłaniana parasolem przez Murzynka, która gładzi czule owieczkę, to prawdopodobnie wnuczka króla Jana III, a jedna z córek królewicza Jakuba Sobieskiego. Kobieta przypomina starszą siostrę Marii Klementyny, żony pretendenta do korony angielskiej Jakuba III Stuarta – Marię Karolinę (1697–1740), która poślubiła w 1723 r. Fryderyka Maurycego de Turenne księcia de Bouillon, a po jego nagłej śmierci (dziewięć dni po ślubie) została żoną jego młodszego brata, Karola Gotfryda de la Tour d’Auvergne, księcia de Bouillon. Ze względu na wysoki posag królewisi – 550 tysięcy liwrów – francuska rodzina zabiegała o to małżeństwo. Związek nie był udany i w końcu Maria Karolina rozeszła się z mężem.

Znane są dwie jej podobizny – portret, który znajdował się w Podhorcach (obecnie we Lwowskiej Galerii Sztuki; ok. 1720), i medalion nagrobny w kościele Sakramentek w Warszawie (1742).

Portret Marii Karoliny księżnej de Bouillon_2.jpg

Analogii można się dopatrzyć zwłaszcza do lwowskiego portretu Marii Karoliny, na którym stoi ona przy ołtarzu z płonącym ogniem i trzyma zapaloną żagiew. Obraz mógł zostać namalowany w związku ze ślubem królewny, stąd ogień – symbol ogniska domowego. Zwraca uwagę pociągła twarz młodej kobiety na obu wizerunkach, jedynie włosy są jaśniejsze (może pudrowane?) na portrecie zakupionym do Wilanowa.

Z relacji Karola Wogana, wysłannika Jakuba Stuarta do Oławy, wynika, że Maria Karolina była rudowłosa. W liście do swego mocodawcy z 1718 r. opisał ją nieco złośliwie: „Była ładniutką, wysoką, rudowłosą osóbką o zręcznej figurze, której powaby podkreślała przy każdej sposobności. Dowcipnymi uwagami doprowadzała do ataków śmiechu otaczających ją wielbicieli i flirtowała z nimi zapamiętale. Widać było, że ma wysokie mniemanie o sobie” (W. Roszkowska, Oława królewiczów Sobieskich, Wrocław–Warszawa–Kraków 1968, s. 143–144). Te ostatnie uwagi być może przyczyniły się do tego, że Stuart wybrał na żonę Marię Klementynę.

Krystyna Gutowska-Dudek

drukuj
Podziel się:
Wykop Facebook
44_maria klementyna sobieska pier leone ghezzi 1735.jpg

Synowie Klementyny Sobieskiej i Jakuba Edwarda Stuarta (artykuł, Silva Rerum)

Wyraźne pogorszenie stosunków między księciem Karolem, pierworodnym synem Klementyny Sobieskiej i Jakuba Stuarta, a jego młodszym bratem Henrykiem Benedyktem nastąpiło …

Zaślubienie Marii Klementyny Sobieskiej z Jakubem III, królem angielskim

Klementyna Maria Sobieska i Jakub Edward Stuart – małżeństwo z przypadku (artykuł, Silva Rerum)

Małżeństwo Jakuba Edwarda Stuarta z Klementyną Marią Sobieską można śmiało określić jako „niespodziewane”. Sobiescy i Stuartowie nie utrzymywali wcześniej bliskich …