Krowa z cielęciem; Owca z jagnięciem
karta katalogowa kolekcji
Rzeźba
Pierre Jules Mène
Francja
przed 1867 r.
Brąz; odlew
14,5 x 23 x 11,5 cm (Wil.566); 15 x 23,5 x 10,5 cm (Wil.567)
Sygnatura na podstawie: P. J. MÈNE
Wil.566; Wil.567
Wizerunki zwierząt pojawiają się w sztuce wszystkich epok i kultur począwszy od prehistorycznych malowideł naskalnych aż po współczesność. Ich znaczenie i wyobrażenie ewaluowało na przestrzeni wieków. Początkowo wizerunki te miały charakter religijny oraz symboliczny. Zwierzę pełniło rolę przedmiotu kultu, symbolu religijnego, pojawiało się w scenach alegorycznych i mitologicznych oraz w rzeźbie architektonicznej. Wciąż jednak w sztuce zwierzęta pełniły rolę drugoplanową, dopełniającą treści przekazów a motywem dominującym była figura ludzka.
Jako samodzielny temat zwierzę pojawiło się w epoce renesansu. W warsztatach we Włoszech oraz w Europie Środkowej, zwłaszcza w ośrodkach niemieckich (m.in. w Augsburgu i Norymberdze) powstawały rzeźby lub płaskorzeźby z realistycznymi wyobrażeniami zwierząt. Dopiero jednak w wieku XIX temat ten został usankcjonowany w sztuce, jako samodzielny, równoprawny z innymi, a wizerunki zwierząt zatraciły swój rytualny i magiczny charakter. Druga połowa wieku XIX była złotym wiekiem dla rzeźby animalistycznej. Dzięki takim artystom jak Pierre Jules Mène czy Christophe Fratin – początkowo zwanych pogardliwie „Les animaliers”, przedstawienia animalistyczne nabrały charakteru autonomicznego dzieła sztuki a temat zwierzęcy przestał dyskredytować wartość artystyczną rzeźby. Zaczęto dostrzegać i odwzorowywać samo zwierzę ze względu na piękno, harmonię i różnorodność jego kształtów, barwy, naturalność ruchów. Konwencjonalne, statyczne pozy zwierząt zostały wyparte przez dążenie do realizmu a sylwetki zwierząt egzotycznych zastąpiono wizerunkami zwierząt rodzimych. Pierre Jules Mène, artysta, którego dzieła możemy podziwiać w kolekcji wilanowskiej oferował w swojej odlewni blisko 150 modeli przedstawień zwierzęcych. Wyróżnia je wyważona kompozycja, gruntowna znajomość anatomii zwierzęcej oraz doskonale opracowana powierzchnia. Często gładka faktura skóry zwierzęcia kontrastuje z szorstką, poszarpaną strukturą podstawy. Rzeźby niewielkich rozmiarów, kameralne, odlewane w brązie, służyły do ozdoby wnętrz mieszkalnych. Obecność tego typu obiektów w kolekcji wilanowskiej świadczy zarówno o wysokim statucie właściciela jak również o znajomości twórczości najwybitniejszych przedstawicieli francuskiej rzeźby animalistycznej.
Agnieszka Świtek
Polecane
![Zastawa toaletowa, Baschelet, 1.JPG](https://www.wilanow-palac.pl/image.php/38991_article_list/zastawa_toaletowa_baschelet_1.jpg)
Zastawa toaletowa
Zastawa toaletowa z herbem Korczak rodziny Branickich należy do jedynego w swoim rodzaju zespołu francuskich sreber toaletowych zachowanych w Wilanowie, …
![Solniczka](https://www.wilanow-palac.pl/image.php/35769_article_list/solniczka.jpg)
Solniczka
W polskich zbiorach muzealnych istnieje niewiele egzemplarzy wczesnej porcelany z wytwórni założonych w Anglii. Solniczka w kształcie muszli w wilanowskiej …
![Hermafrodyta](https://www.wilanow-palac.pl/image.php/35702_article_list/hermafrodyta.jpg)
Hermafrodyta
Zmniejszona kopia antycznej rzeźby tzw. Śpiącej Hermafrodyty z Luwru, dla której pierwowzorem była grecka statua z brązu przypisywana ateńskiemu rzeźbiarzowi …