UE
Unia Europejska
nieslyszacy WCAG 2.0

Tematy

Książka pełna świetnych anegdot i barwnych opisów, jednocześnie uczona i popularna, traktuje o dziejach „tytoniowego ziela”. Autor, znakomity znawca przedmiotu, przywołuje żałosny przykład „pierwszego europejskiego tytoniarza” p. Rodriga de Jerez, którym zajęła się św. Inkwizycja, gdyż palenie tytoniu uważano podówczas za oznakę przyjaźni ze wszelkim diabelstwem. Wylądował na siedem (!) lat w więzieniu.


To pierwsze tego typu rozwiązanie, które całkowicie zrewolucjonizuje identyfikację dzieł sztuki pochodzących z grabieży wojennych. Dzięki aplikacji możliwa będzie automatyczna identyfikacja obiektu jedynie na podstawie fotografii wykonanej za pomocą telefonu komórkowego.


Historia instytucji

Muzeum wilanowskie jest najstarszym polskim muzeum sztuki. Zostało założone w 1805 roku z inicjatywy ówczesnych właścicieli Aleksandry i Stanisława Kostki Potockich. Kolejni właściciele z rodu Potockich, a następnie Branickich udostępniali nieprzerwanie wilanowskie zbiory. W 1877 roku spopularyzowało je wydawnictwo Hipolita Skimborowicza i Wojciecha Gersona „Wilanów. Album widoków i pamiątek...”; w 1893 roku wydano zaś przewodnik po pałacu w Wilanowie i jego kolekcji.

Po drugiej wojnie światowej, na mocy reformy rolnej, majątek wilanowski przeszedł na własność państwa. Od końca lat 40. aż do połowy lat 50. rewindykowano zbiory z terenów Niemiec, Austrii i ZSRR. Od 1954 roku w pałacu i parku rozpoczęły się szeroko zakrojone prace rewitalizacyjne. Przyjętym wyznacznikiem było odwołanie się do epoki Jana III i barokowych dekoracji, tam, gdzie tylko było to możliwe. Uroczystego otwarcia pałacu w Wilanowie jako oddziału Muzeum Narodowego w Warszawie dokonano 10 września 1962 roku; dwa dni później, w rocznicę odsieczy wiedeńskiej, pałac udostępniono publiczności. W latach 70. XX wieku liczba odwiedzających pałac i ogrody wilanowskie sięgnęła 400 tysięcy osób rocznie. W 1983 roku w Wilanowie z okazji 300. rocznicy odsieczy wiedeńskiej zorganizowano jubileuszową wystawę „Chwała i sława Jana III w sztuce i literaturze”.

Sypialnia Królowej w pałacu w Wilanowie

W 1995 roku Muzeum Pałac w Wilanowie stało się niezależną od Muzeum Narodowego instytucją, podległą Ministerstwu Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Rok później zorganizowano wystawę w 300. rocznicę śmierci Jana III – „Tron pamiątek”. Od początku XXI wieku ruszyły wielkie prace rewitalizacyjne obejmujące zarówno fasady i wnętrza pałacu, jak i teren parku i pałacowego przedpola. Większość prac finansowana była ze środków Unii Europejskiej i Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Od 2006 roku Muzeum Pałac w Wilanowie jest członkiem ARRE – Stowarzyszenia Europejskich Rezydencji Królewskich.

Muzeum regularnie organizuje wystawy czasowe, konferencje i seminaria naukowe, prowadzi badania naukowe, wydaje książki naukowe i popularnonaukowe, organizuje zajęcia edukacyjne poświęcone zarówno wartościom kulturowym, jak i przyrodniczym wilanowskiej rezydencji. Na wortalu muzeum, będącym wielkim repozytorium wiedzy i zasobów edukacyjnych, znajduje się kilka tysięcy artykułów przybliżających historię i kulturę Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Muzeum wprowadza również nowe technologie, ułatwiające gościom zwiedzanie.

We wrześniu 2013 roku muzeum zmieniło nazwę na Muzeum Pałacu Króla Jana III w Wilanowie.

Wieloletnim dyrektorem muzeum wilanowskiego był dr Wojciech Fijałkowski. Od 2002 roku funkcję tę sprawuje Paweł Jaskanis.

drukuj
Podziel się:
Wykop Facebook
7a1  konferencja EOG w ogrodach pałacowych_19.09.2011.jpg

Jak Muzeum Pałacu w Wilanowie wykorzystuje środki europejskie – film (film)

Zobacz, jak Muzeum Pałacu w Wilanowie wykorzystuje środki europejskie. Obejrzyj film o konferencji EOG podsumowującej …

studia_wilanowskie_logotyp.png

Muzeum-rezydencja w Wilanowie, jego geneza, dzieje i współczesny stosunek do tradycji (artykuł, „Studia Wilanowskie”)

Studia Wilanowskie, 1980 r. T. VI Ideowe początki polskiego muzealnictwa sięgają, jak wiadomo, czasów stanisławowskich i wiążą się z ambitnym królewskim …