nieslyszacy WCAG 2.0WCAG 2.0

Tematy

ku_czci_krola_Jana.jpg

Książeczka została oddana do rąk Czytelników w roku 325. rocznicy odsieczy wiedeńskiej. Przygotowano ją z myślą o tym jubileuszu, w poszanowaniu tradycji miejsca i z uwzględnieniem dawnych przedsięwzięć realizowanych z okazji wcześniejszych rocznic. Ta oraz inne podjęte z tej okazji …


To pierwsze tego typu rozwiązanie, które całkowicie zrewolucjonizuje identyfikację dzieł sztuki pochodzących z grabieży wojennych. Dzięki aplikacji możliwa będzie automatyczna identyfikacja obiektu jedynie na podstawie fotografii wykonanej za pomocą telefonu komórkowego.


Kucharz doskonały Wojciecha Wielądki

Wielądko_Kucharz doskonały_Muzeum Pałac w Wilanowie.jpg

Kucharz doskonały pożyteczny dla zatrudniających się gospodarstwem (...) pomnożony przez Wojciecha Wielądka

wydał i opracował Jarosław Dumanowski przy współudziale Aleksandry Kleśty-Nawrockiej

Muzeum Pałac w Wilanowie 2012, s. 368, 50 il. barwnych, ISBN 978-83-63580-08-7, seria Monumenta Poloniae Culinaria, t. III

Opublikowany w 1783 roku Kucharz doskonały to druga wydana drukiem polska książka kucharska. Styl Wojciecha Wielądki i jego opis kuchni różni się bardzo od Compendium ferculorum, słynnego dzieła Stanisława Czernieckiego, kuchmistrza rodu Lubomirskich i niedawno odkrytej Mody bardzo dobrej smażenia różnych konfektów, spisanej w latach 80. XVII wieku przez anonimowego kucharza związanego z dworem Radziwiłłów.
Książka Wojciecha Wielądki to skrócone i uproszczone tłumaczenie francuskiej Cuisinière bourgeoise (Kucharki mieszczańskiej). Piszący głównie dla czytelników szlacheckich Wielądko starał się ukryć ten fakt i oryginalny tytuł zastąpił świetnie brzmiącym Kucharzem doskonałym. Nowy tytuł docenił Adam Mickiewicz, który powołał się na to dzieło w Panu Tadeuszu. Wieszcz miał jednak na myśli przepis z wydanego sto lat wcześniej Compendium ferculorum...
Pozornie prosty i zrozumiały Kucharz doskonały kryje w sobie wiele tajemnic. Zapraszamy do lektury i śledzenia perypetii Wojciecha Wielądki: chudego literata, który ułożył użyteczną i bardzo popularną książkę kucharską.
dr hab Jarosław Dumanowski, prof. Uniwersytetu Mikołaja Kopernika

Projekt graficzny: Karolina Mazurkiewicz, Wojciech Staniewski, Studio 2x2
Kup teraz w e-sklepie

drukuj
Podziel się:
Wykop Facebook
Compendium_okładka_drugiewydanie.jpg

Compendium ferculorum albo zebranie potraw (artykuł)

Zbiór przepisów Stanisława Czernieckiego wydany w 1682 r. pod tytułem Compendium ferculorum uważany jest za pierwszą polską książkę kucharską. To książka o tym, jak pobudzać smak i wyobraźnię, jak zaskakiwać biesiadników, czarować ich wyglądem i sposobem wydania potraw. Czyta się ze smakiem!

Moda bardzo dobra_okładka_mała.jpg

Moda bardzo dobra smażenia różnych konfektów (artykuł)

Spisana ok. 1686 r. "Moda bardzo dobra smażenia różnych konfektów…" to obszerny, szczegółowy i oryginalny rękopiśmienny zbiór przepisów kulinarnych, który można uznać za drugą polską książkę kucharską. Prawie cała nasza wiedza o kuchni staropolskiej była dotąd oparta na "Compendium ferculorum" ­­­ułożonym przez Stanisława Czernieckiego, kucharza Lubomirskich – dziele słynnym, które wydano w 1682 r., a następnie powielano w kolejnym stuleciu.

Sekrety kuchmistrzowskie  okladka min.jpg

Sekrety kuchmistrzowskie Stanisława Czernieckiego (artykuł)

To smaczny wybór przepisów z pierwszej polskiej książki kucharskiej, Compendium ferculorum Stanisława Czernieckiego z 1682 roku, które - praktycznie każdy - może przyrządzić sobie we własnej kuchni. Starczy szczypta chęci i pół garści wyobraźni historycznej, aby przenieść się w czasy naszych przodków i posmakować ich życia!

Tatarskie ziele_okładka.jpg

Tatarskie ziele w cukrze czyli staropolskie słodycze (artykuł)

Niewielu potrafi oprzeć się słodkościom, chociaż niektóre staropolskie przysmaki mogą nas zaskoczyć. Jak przyrządzić tytułowy tatarak w cukrze, pasztet z migdałów i marcepan z piany cukrowej – tego i wiele więcej dowie się Czytelnik z książki o staropolskich słodyczach.

Monumenta_przepisy_okladka_front_S.jpg

Staropolskie przepisy kulinarne. Receptury rozproszone z XVI-XVIII w. Źródła drukowane (artykuł)

Książka zawiera przepisy kulinarne odnalezione na kartach drukowanych staropolskich zielników, dzieł medycznych, kalendarzy, poradników gospodarczych i innych tekstów publikowanych od XVI do XVIII w. Zbiór obejmuje receptury często znacznie bardziej praktyczne, typowe i skromniejsze niż przepisy magnackich kuchmistrzów z książek kucharskich.