W karnawale

W karnawale

W XVIII wieku w Warszawie upowszechnił się sprowadzony z Włoch zwyczaj urządzania redut karnawałowych. Początkowo urządzano je dwa razy w tygodniu, potem codziennie prócz piątku i soboty, w kilku miejscach naraz. Na niektórych balach prowadzono zbiórki pieniędzy na rzecz ubogich. Najwspanialsze zabawy odbywały się w pałacu Krasińskich i w pałacu Radziwiłłowskim na Krakowskim Przedmieściu. W jednym ze swoich nieocenionych felietonów Witowski wspomina też o balach karnawałowych w pałacu Raczyńskich, polskie reduty nazywa jednak „cieniem tylko włoskich maskarad”.

W dwóch salach grały dwie orkiestry. Strój był dowolny, obowiązywały maski, a broń należało zostawić przy wejściu. W masce udział w zabawie mógł wziąć każdy, jeśli jednak ją zdjął i ujawnił swoje niskie pochodzenie, ryzykował, że zostanie wyrzucony. Spokój i bezpieczeństwo gwarantowane były przez sądy marszałkowskie, zakłócających porządek wyprowadzała Gwardia Królewska. Tańczono i grano w karty, korzystano z dość drogiego bufetu, komentowano przebrania. Reduty były też idealnym miejscem spotkań kochanków – w zamaskowanym tłumie łatwo można było zniknąć z oczu rodzinie czy małżonkowi by wynająć klucz do osobnego pokoju lub przejechać się po mieście opłaconą karetą. Wytworne towarzystwo przyjeżdżało na reduty w zasadzie głównie w celu odbywania potajemnych spotkań. Witowski wspomina o zabawnej sytuacji, kiedy to para małżonków przybyła na redutę w tajemnicy przed sobą nawzajem. Naprowadził ich na siebie, po czym, nie czekając na efekt, oddalił się.

Polecane artykuły

1 / 3
    • Silva Rerum

      Gerard Maurycy Witowski – warszawski felietonista

      W burzliwym dla Warszawy okresie na przełomie XVIII i XIX wieku żył i pisał Gerard Maurycy Witowski, publicysta, poeta i tłumacz. Niewiele o nim wiadomo – był zapewne szlachcicem, urodził się w 1787 roku. W roku 1810 studiował ekonomię w Paryżu, wtedy też

      Grafika przedstawia wnętrze z dużymi oknami, lustrem i stołem. Przy stole stoi młodzieniec który czyta gazetę. Głębiej przy krześle stoi inny mężczyzna. Jest to akwaforta pt. Młodzieniec z gazetką.
    • Silva Rerum

      Staropolskie maskarady – reduty

      Tradycja maskarad zwanych redutami rozpoczęła się w Polsce za panowania Augusta II Sasa. Pierwsze reduty w Warszawie odbywały się przy ulicy Piekarskiej 105. Za ich prekursora w Polsce uważa się niejakiego Salvadora, który postawił w Warszawie kamienicę i

      Portret stojącego mężczyzny w średnim wieku, na tle pejzażu. Ubrany w srebrzystą zbroję i długi płaszcz, który podtrzymuje mu od tyłu czarnoskóra kobieta. Mężczyzna ma przewieszoną przez tors błękitną wstęgę wraz z krzyżem. Za nim rozpościera się pejzaż. Z prawej strony, w oddali żołnierze na koniach. Jest to portret Augusta II Mocnego.
    • Silva Rerum

      Tańce polskie

      Cała XVII-wieczna Polska rozbrzmiewała muzyką, wiele też tańczono. Każdy sejmik i sejm był okazją do urządzania rozmaitych „obiadów z tańcami”. W takich warunkach Jan Sobieski nie mógł nie być wyśmienitym tancerzem; źródła przekazują, iż na pewnym chłopsk

      Rysunek ołówkiem. Przedstawia dwie tańczące ze sobą pary. Kobiety i mężczyźni ubrani w stroje historyczne. Są to tańce pod Smoleńskiem w 1611 roku.

    Słowa kluczowe