Suchodolski Stanisław zapewne h. Janina
Suchodolski Stanisław zapewne h. Janina - Galeria zdjęć
Suchodolski Stanisław zapewne h. Janina - Galeria zdjęć
Suchodolski Stanisław zapewne h. Janina (zm. 1682), rotmistrz królewski, podstoli czernihowski. Od młodości służył w wojsku, najpierw kwarcianym. Wziął udział w walkach z powstańcami Bohdana Chmielnickiego od r. 1649, początkowo w chorągwi kozackiej swojego krewnego, a w kampanii żwanieckiej króla Jana Kazimierza (1653) miał już swoją chorągiew kozacką. Walczył na Ukrainie do r. 1655, a od r. 1656 uczestniczył w działaniach przeciw Szwedom i oddziałom siedmiogrodzkim ks. Jerzego II Rakoczego w r. 1657. W r. 1660 wziął udział w kampanii ukrainnej, w bitwach po Cudnowem i Słobodyszczami. W kampanii zadnieprzańskiej Jana Kazimierza 1663/4 miał chorągiew w pułku Jana Sobieskiego.
W działaniach zbrojnych podczas rokoszu Lubomirskiego walczył po stronie rokoszan w bitwach pod Mątwami i pod Częstochową. Pod rozkazami hetmana polnego Sobieskiego uczestniczył w kampanii podhajeckiej 1667. Doświadczony żołnierz, reprezentował wojsko na sejmie zwyczajnym 1670, polecono mu wtedy bronić hetmana (już wtedy wielkiego koronnego) przed atakami regalistów. Wraz z pozostałymi posłami Suchodolski miał audiencje u króla Michała Korybuta Wiśniowieckiego, a także w izbie poselskiej i w senacie. Wszystkie te wydarzenia zrelacjonował listownie Sobieskiemu. Walczył na Ukrainie w tym roku, jak również w wyprawie Sobieskiego na czambuły tatarskie w r. 1672. Prawdopodobnie pozostawał na Ukrainie w r. 1674 ze względu na zagrożenie przez siły tatarskie i kozackie Piotra Doroszenki, nie brał więc udziału w elekcji Jana Sobieskiego. Oprócz aktywności w armii działał na forum sejmiku województwa wołyńskiego, a także na tzw. egzulanckim sejmiku utraconego przez Rzeczpospolitą województwa czernihowskiego. Był zamieszany w zabójstwo swego szwagra, Jana Krasickiego.
Polecane artykuły
-
Słobodyszcze – 7 X 1660 - porażka Chmielniczenki
Wyprawa przeciwko Szeremietiewowi doprowadziła do osaczenia armii kozacko-moskiewskiej pod Lubarem. Po kilkudniowych walkach carskiemu wodzowi udało się wyrwać i przesunąć pod Cudnów. Tu jednak został ponownie osaczony. Sytuacja oblegających była jednak t
-
Mątwy – 13 VII 1666 – krwawa jatka współbraci
Plany wzmocnienia władzy królewskiej i elekcji kandydata francuskiego jeszcze za życia Jana Kazimierza spotkały się z dużym oporem wśród szlachty. Zadania nie ułatwiała też armia, w oparciu o którą zamierzano wprowadzić zmiany. Nieopłacony żołnierz myślał
-
Jerzy Sebastian Lubomirski (1616-1667) – rokoszanin
Duma i ambicja kierowały poczynaniami Lubomirskiego, a koligacje rodzinne i ogromny majątek torowały mu drogę do kariery. Już jako dwudziestolatek został obrany marszałkiem sejmiku proszowickiego, a poparcie, jakiego udzielił Janowi Kazimierzowi podczas b
