GIS, geoportal i inne geo-sprawy

GIS (Geographic Information System), czyli system informacji geograficznej, pozwala na kompleksowe archiwizowanie danych, które można zlokalizować w przestrzeni muzeum i przyległego terenu. Dzięki niemu można ulokować na mapie cyfrową dokumentację danego obiektu w miejscu, w którym się on znajduje. Na podstawie zgromadzonych danych specjaliści tworzą mapy tematyczne czy aplikacje oraz wykonują analizy przestrzenne. Każdy obiekt posiada unikalny identyfikator oraz opisujące go atrybuty. Przypisuje się go do warstwy tematycznej, aby można było łatwiej go zlokalizować. Pracownicy muzeum mają dostęp do całej bazy danych, a zwiedzający – do nieco okrojonej wersji. Z systemu GIS od lat z powodzeniem korzysta lider projektu, Muzeum Pałacu Króla Jana III w Wilanowie. Omówmy go więc na jego przykładzie.

Najpierw potrzebna była szczegółowa dokumentacja architektoniczna i geodezyjna (archiwalna i obecna) oraz informacje pozyskane z różnych instytucji publicznych, np. starostwa powiatowego. Wszystkie te dane trafiły do programu ArcGIS firmy ESRI, która jest liderem tego typu rozwiązań. Na ich podstawie specjaliści opracowali osobne warstwy tematyczne dla różnego typu obiektów. Dzięki temu teraz możemy przeglądać mapę, uwzględniając interesujące nas zagadnienia, np. nasadzenia drzew czy wyniki badań archeologicznych. Do systemu włączono także fotografie oraz dokumentację konserwatorską.

„System GIS to rozwiązanie, z którego korzysta wiele branż i każdy wykorzystuje je do innych celów. W muzealnictwie liczy się archiwizacja danych i zarządzanie nimi w sposób odpowiedzialny. Równie ważny jest szybki dostęp do jednolitej informacji dla wszystkich pracowników oraz możliwość tworzenia publikacji dla zwiedzających. Dzięki przestrzennej bazie danych lokalizujemy obiekty i ich dokumentacje, wykonujemy analizy oraz sprawujemy kontrolę nad terenem muzeum” – mówi Ewa Antonowicz, specjalistka ds. dokumentacji GIS z Muzeum Pałacu Króla Jana III w Wilanowie.

Przypomnijmy, że w projekcie www.muzeach 2.0 bierze udział pięć muzeów. Pozostałe, czyli: Muzeum Narodowe w Kielcach, Muzeum Narodowe w Lublinie, Muzeum Narodowe w Poznaniu i Muzeum Zamkowe w Malborku, opracowują podobne rozwiązania. Gra jest warta świeczki, ponieważ zebrane dane służą nie tylko instytucjom, ale i zwiedzającym, którzy mogą zapoznać się z instytucją online.

Kolejne słowo na „g”

Geoportal to baza danych naniesiona na mapę. Jest to jakby osobne miejsce w Internecie oparte w całości na GIS. Wróćmy do przykładu muzeum w Wilanowie. W zależności od tego, co nas interesuje, możemy wybrać:

• mapę założenia pałacowo-parkowego,
• elewacje, wnętrza lub historię zmian pałacu,
• mapę dostępności dla osób z niepełnosprawnością,
• badania archeologiczne,
• wirtualną wycieczkę śladami króla Jana III,
• ścieżkę dendrologiczną,
• nasadzenia drzew lub rośliny egzotyczne.

Korzystanie z geoportalu przypomina poruszanie się po popularnej mapie internetowej. W każdym wariancie wyświetlają się inne informacje, np. w ścieżce dendrologicznej zaznaczone są drzewa. W przypadku przeglądania wnętrz i elewacji pałacu, zobaczymy zdjęcia i ortoobrazy większości pomieszczeń. Ortoobrazy to zdjęcia z wydzieloną dekoracją, które można zmierzyć. Zamiast to sobie wyobrażać, wystarczy samemu się przespacerować [TĘDY].

Joanna Żabowska

Projekt został dofinansowany z Funduszy Europejskich oraz środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, i jest realizowany w ramach Programu Fundusze Europejskie na Rozwój Cyfrowy 2021–2027, Działanie 2.3 Cyfrowa dostępność i ponowne wykorzystanie informacji, Poddziałanie 3. Cyfrowe udostępnienie zasobów kultury. Wysokość wkładu Funduszy Europejskich wynosi 22 135 585,49 zł, Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego – 5 948 023,00 zł, a wkład własny – 7 875 804,12 zł.

#FunduszeEuropejskie #FunduszeUE #NaRozwójCyfrowy