Ausztuk do Gdańska

Ausztuk do Gdańska

Język polski długo posiłkował się niemczyzną, sztukując nią zwłaszcza terminologię gospodarczą i rzemieślniczą. Niektóre słowa i zwroty towarzyszą nam do dzisiaj, inne dawno wypadły z obiegu. Jednym z zapomnianych terminów był powszechny w księgach gospodarczych XVII i XVIII wieku ausztuk. Spolszczone słowo Auszug oznaczało wykaz transakcji i nabytych rzeczy sporządzony w formie raportu z oszacowaniem ilości i należności pieniężnej. W ten sposób pańskie dwory, a raczej ich oficjaliści rozliczali się z plenipotentami czy umyślnymi wysyłanymi w odległe strony dla załatwienia istotnych dla hetmana czy wojewody spraw.

Dotyczyło to zwłaszcza zamówień wyrafinowanych, towaru, który nie był łatwo dostępny na Wołyniu czy Podolu, bo kupcom nie opłacało się podejmować ryzyka sprowadzania rzeczy kosztownych, ale niebędących w powszechnym użytku – musiały być zamawiane. W rodowych archiwach takich dokumentów zachowały się tysiące, a ich liczba zniechęca do pełnej analizy. Są jednak często wykorzystywane jako źródło „punktowe”, objaśniające drobne aspekty zamierzchłej rzeczywistości. Przykładem niech będzie Ausztuk do Gdańska in Anno 1761 die 7 Martii spisany, który zachował się – wśród innych – w dawnym archiwum Rzewuskich z Podhorców (ANKr, Podh. II 131). Sprawozdanie wysłanego do Gdańska Jana Szymańskiego uczyniono przed Kazimierzem Granowskim, ochmistrzem dworu Wacława Piotra Rzewuskiego, wówczas hetmana polnego koronnego i wojewody podolskiego.

Ausztuk składa się z dwóch części. W pierwszej, liczącej osiemdziesiąt pozycji, znalazły się m.in. tkaniny i guziki, tysiąc korków do butelek, pludry skórzane dla trębaczy, głowy cukru, śledzie holenderskie, lak, makaron włoski, korzenie, kawa i szczotki do zamiatania pokojów. Każda pozycja jest starannie policzona.

Odrębnie opisano zamówienie złożone przez nadwornego cukiernika. Znajdujemy w nim:

•    cukru refinata kamieni 12
•    cukru przedniego kandisbrotu [cukier biały kryształowy, używany do posypywania ciast i deserów] kamieni 2
•    migdałów w skorupkach cienkich kamieni 4
•    migdałów słodkich kamieni 2
•    migdałów gorzkich kamieni 2
•    serów holenderskich wielkich 4
•    terpentyny weneckiej [oczyszczona płynna żywica modrzewia europejskiego] pół kamienia
•    tarnolisu [aromatyzowany likier tarninowy] czerwonego funt
•    papieru ordynaryjnego ryz 2
•    grynszpanu [hydroksyoctan miedzi II, barwnik stosowany w dawnej kuchni mimo swych trujących właściwości] przedniego pół funta
•    gumy [klej roślinny] pół funta
•    gumy Arabicum [guma roślinna będąca wydzieliną pnia i gałęzi akacji senegalskiej i innych gatunków z rodzaju Acacia] funt
•    berblu to iest kolor niebiecki miałki natarty z lazuru pół funta
•    lazeru [barwnik] funtów 3
•    ternyboku [?] funt
•    karuku [klej rybny] przedniego pół funta.

Widać tu głęboką specjalizację, a część pozycji przywodzi na myśl raczej pracownię medyka czy artysty malarza, a nie mistrza deserów. Jednak gdy przypomnimy sobie staropolskie zamiłowanie do zamieniania dań w rzeźbiarskie kompozycje zdobione herbami i figurkami, zamówione składniki przestają dziwić.

Polecane artykuły

1 / 3
    • Silva Rerum

      Szafran – król przypraw

      Kiedy do Czehrynia w krwawe lato 1650 przyjechał poseł turecki, by atamanowi Bohdanowi Chmielnickiemu „winszować fortuny nad Lachami”, przywiózł od sułtana nie tylko obietnicę wsparcia Kozaków 100-tysięczną armią, lecz także wory rodzynek, fig i migdałów.

      Ilustracja z książki. Przedstawia rysunek kwiatu. Najprawdopodobniej jest to krokus.
    • Silva Rerum

      Początki tytoniu w Polsce

      Tytoń wkroczył do Polski cicho, rzec by można: ukradkiem. O czasie, kiedy się pojawił, możemy wnioskować z wątłych przesłanek i XIX-wiecznych analiz, które nie są do końca wiarygodne. Dawniejsi badacze pojawienie się w nowej używki przypisywali żywym kont

      Grafika przedstawia młodego mężczyznę ubranego w strój historyczny. Ma krótkie spodnie do kolan zawiązane na kokardę, obszerny, krótki płaszcz i duży kapelusz na głowie. Mężczyzna pali fajkę. W lewej ręce trzyma miecz. Uwagę zwracają jego fikuśne buty z kwiatami. Jest to najemny żołnierz palący fajkę.
    • Silva Rerum

      Żydowskie tokaje

      Wino związane jest z Narodem Wybranym od zarania jego dziejów. Najlepszym dowodem Biblia, z racji mnogości umieszczonych tam wzmianek o szlachetnym trunku. Przywiązanie do wina Żydzi utrzymali także jako diaspora. Kidusz, modlitwa na rozpoczęcie szabatu,

      Grafika przedstawia portret Żyda, który trzyma w prawej ręce kieliszek. Mężczyzna ubrany jest w ciemny strój, na głowie ma dużą czapkę. Spod czapki widać półdługie, falujące włosy. Mężczyzna stoi pomiędzy beczkami w piwnicy. W lewej ręce trzyma przyrząd do odsączania wina z beczki. Jest to żydowski winiarz.

    Słowa kluczowe

    Indeks chronologiczny

    Indeks geograficzny