Celem działań konserwatorskich i restauratorskich było przywrócenie obrazowi pierwotnej kolorystyki oraz uczytelnienie wszystkich elementów kompozycji. Aby poprawić konsolidację warstw technologicznych i estetykę dzieła, podjęto decyzję o ponownym zdublowaniu obrazu. Jednocześnie zminimalizowano bardzo widoczny pionowy szew pierwotnego podobrazia płóciennego.

1 / 3
    • Obraz przed konserwacją.
    • Stan po oczyszczeniu, wykonaniu napraw i uzupełnieniu ubytków zaprawy. Obraz wzmocniono także nowym płóciennym podobraziem.
    • Lico obrazu po zakończeniu prac konserwatorskich i restauratorskich.

    Podczas usuwania werniksu, a następnie zmienionych retuszy i przemalowań, w tle po prawej stronie spod niezbyt wysokiej klasy wtórnie namalowanej architektury ukazał się dobrze zachowany fragment przedstawiający toczącą się bitwę. Także partia nieba odzyskała swoje pierwotnie zamierzone walory artystyczne. W dalszym etapie usunięto kity o niewłaściwie opracowanej powierzchni, najczęściej zbyt gładkie i zbyt wysokie. Pozostawiono jedynie te, które po odpowiedniej korekcie mogły zostać wykorzystane do uzupełnienia ubytków warstw malarskich. Przeprowadzono również wszystkie niezbędne zabiegi techniczne, w tym wymianę wzmocnienia podobrazia, czyli tzw. dublażu. Historyczne płótno dublażowe także zabezpieczono i napięto na krosno razem z obrazem w formie tzw. „dublażu luźnego”. Następnie dzieło zawerniksowano oraz uzupełniono ubytki warstw malarskich.

    1 / 3
      • Fragment obrazu z twarzą portretowanego. Stan przed konserwacją.
      • Fragment obrazu w trakcie zdejmowania werniksu i usuwania przemalowań.
      • Fragment obrazu po zakończonych pracach konserwatorskich.
      Portret ten był wcześniej określany jako „Portret króla Władysława IV”, dlatego odsłonięcie sceny bitwy okazało się kluczowe. Co to za bitwa? W którym roku się odbyła i czy Władysław był wówczas królem, czy jeszcze królewiczem?

      Okazało się, że przedstawiono bitwę pod Chocimiem, stoczoną w 1621 roku pod wodzą Władysława, wówczas jeszcze królewicza. Odkrycie to potwierdziło wcześniejsze przypuszczenia wilanowskich kuratorek, które już wcześniej datowały pierwowzór obrazu na ten okres, kierując się młodym wyglądem portretowanego.

      1 / 3
        • Fragment kompozycji z pejzażem w tle. Stan przed konserwacją.
        • Fragment obrazu w trakcie zdejmowania werniksu i usuwania przemalowań.
        • Fragment obrazu po oczyszczeniu i uzupełnieniu ubytków zaprawy.
        • Fragment obrazu po zakończonych pracach konserwatorskich.

        Dzieło zwraca uwagę również ze względu na interesujący, sarmacki strój królewicza. Po przeprowadzonych pracach konserwatorskich żółte buty zalśniły wyjątkowo jasnym blaskiem. Równie efektownie prezentuje się czerwony żupan dzięki zachowanym w bardzo dobrym stanie laserunkom z czerwieni organicznej, położonym na szlachetnym cynobrowym podkładzie. W odnowionej szacie królewicz Władysław uczestniczył już w kilku wystawowych podróżach, a obecnie odpoczywa we wnętrzach rezydencji wilanowskiej.

        Tekst powstał na podstawie dokumentacji konserwatorskiej opracowanej przez Romana Orłowskiego na potrzeby prowadzonych przez niego prac przy obiekcie w 2018 roku.

        1 / 3
          • Fragment obrazu z niebem widocznym za kotarą. Stan przed konserwacją.
          • Fragment obrazu w trakcie zdejmowania werniksu i usuwania przemalowań.
          • Fragment obrazu po zakończonych pracach konserwatorskich.