Narodowe Czytanie – „Dziady” w pałacu

Muzeum Pałacu Króla Jana III w Wilanowie po raz kolejny włącza się w akcję Narodowego Czytania. Tym razem zapraszamy publiczność do wspólnej lektury fragmentów „Dziadów cz. II” Adama Mickiewicza.

Przeniesiemy się do XIX-wiecznego salonu literackiego, w którym szanowane towarzystwo spotyka się, by rozmawiać, żartować, raczyć się czekoladą oraz wymieniać poglądy na temat sztuki i poezji.

W pewnym momencie jeden z gości przynosi książkę, która wzbudza niemałe poruszenie. To najnowsze dzieło Adama Mickiewicza – „Dziady cz. II”. Uczestnicy spotkania postanawiają wspólnie przeczytać utwór.

Czy lektura okaże się jedynie niewinną rozrywką salonowego towarzystwa? A może w wilanowskim pałacu wydarzy się coś, czego nikt się nie spodziewał? Czy pojawią się duchy?

Stanisław Kostka Potocki to ogarnięty pasją podróżowania oraz kolekcjonowania dzieł sztuki zręczny polityk i postępowy pisarz. Przez ponad dwadzieścia lat był w posiadaniu pałacu w Wilanowie. Pragnąc udostępnić szerszej publiczności zgromadzone przez siebie dzieła sztuki, otworzył w 1805 r. w pałacu w Wilanowie jedno z pierwszych na ziemiach Rzeczypospolitej muzeów.

W trakcie spaceru przeniesiemy się w czasie i spotkamy… hrabiego Stanisława Kostkę Potockiego, który opowie o kolekcji zarówno przez pryzmat historii przełomu dwu epok, jak i z perspektywy własnych upodobań i doświadczeń.

Wiele osób podejmuje chociaż raz próbę napisania wiersza, ale większość z nas nie napisała jeszcze ani jednej linijki tekstu. Dlaczego? My wiemy, co zrobić, by powstał co najmniej dwuwiersz. Po pierwsze, trzeba sięgnąć po dzieła mistrzów poezji i dramatu. Dla nas źródłem inspiracji będzie twórczość jednego z wieszczów narodowych – Adama Mickiewicza. Po drugie, warto poznać założenia poezji negatywnej i odkryć jej pozytywy. Po trzecie, wziąć do ręki marker i zrobić ten pierwszy krok!

W trakcie warsztatów stworzymy teksty poetyckie, eksperymentując z formą i znaczeniem. Nauczymy się budować przekaz nie tylko poprzez to, co zostało powiedziane, ale także przez to, co pozostaje przemilczane lub usunięte.

W roku 1807 ukazuje się „Nauka o dobrem piśmie” Onufrego Kopczyńskiego, która upowszechni w szkołach i edukacji domowej wzór pisma polskiego. W trakcie warsztatów omówimy cechy charakterystyczne dla tego kroju pisma odręcznego i nauczymy się kreślić litery w tej stylistyce.