Obraz Matki Bożej Piaskowej

Podczas kilkudniowego pobytu w Krakowie król z małżonką odwiedzili liczne świątynie i uczestniczyli w specjalnych nabożeństwach w intencji pomyślności wyprawy pod Wiedeń. 10 sierpnia 1683 roku Jan III i Maria Kazimiera wzięli udział w katedrze w mszy pontyfikalnej celebrowanej przez nuncjusza papieskiego Opizia Pallaviciniego. Król modlił się także przed „Ara Patriae” – grobem św. Stanisława, patrona Polski. W następnych dniach para królewska odbyła piesze pielgrzymki do kościołów: św. Piotra i Pawła (relikwie św. Stanisława Kostki), dominikanów (grób św. Jacka), franciszkanów, św. Anny (grób św. Jana Kantego) wreszcie do kościoła Mariackiego, w którym modliła się przed wizerunkiem Madonny Loretańskiej. 15 sierpnia król z rodziną odwiedził jeszcze klasztor kamedułów na Bielanach oraz kościół ojców karmelitów na Piasku i łaskami słynący obraz Matki Bożej Piaskowej.

Kult tego wizerunku Marii rozwijał się od XVI stulecia. Ocalenie obrazu z pożarów świątyni w 1587 i 1655 roku, utwierdziło wiernych o jego cudowności. Przed nim hetman Jan Zamoyjski dziękował za zwycięstwo nad wojskami arcyksięcia Maksymiliana Habsburga (1587), a hetman Stanisław Lubomirski za uzdrowienie (1642). Według legendy Jan III Sobieski i Maria Kazimiera właśnie przed tym wizerunkiem przyrzekli ufundować nowe kościoły – król dla ojców kapucynów, a królowa dla sióstr sakramentek. Sława obrazu sprawiła, że już w XVIII stuleciu karmelici podjęli starania o koronację wizerunku. Mimo oficjalnej zgody nie udało się wówczas tego dokonać. Do sprawy powrócono w 1882 roku i uzyskano ponowne zezwolenie. Termin ceremonii wyznaczono na wrzesień 1883 roku i połączono z patriotycznymi uroczystościami 200. rocznicy wiktorii wiedeńskiej. W koronacji brały udział rzesze wiernych z Galicji i innych zaborów, przedstawiciele różnych stanów i różnych obrządków: katoliccy i greko-katoliccy biskupi krakowscy, lwowscy i przemyscy oraz biskupi ormiańscy. W ścianę kaplicy wmurowano tablicę z napisem: „Dnia 11 września 1883 r. włościanie polscy zebrani w Krakowie obchodzili uroczyście dwóchsetletnią rocznicę odsieczy Wiednia przez Jana Sobieskiego – na pamiątkę czego kamień ten fundowany.”