Badania archeologiczne przy ruinach Pałacu Myśliwskiego i Domu Stróża w Morysinie

Badania archeologiczne przy ruinach Pałacu Myśliwskiego i Domu Stróża w Morysinie
  • rezerwat Morysin
  • konserwacja
  • archeologia

W ramach projektu „Park w Morysinie – nieinwazyjne rozpoznanie reliktów Pałacu Myśliwskiego i jego otoczenia” w 2025 roku przeprowadzono rekonesans mający na celu określenie stanu zachowania zabytków architektury, która zdobiła niegdyś ten romantyczny park w granicach dóbr wilanowskich.

Na powierzchni ziemi widoczna była jedynie rotunda, będąca najbardziej charakterystycznym elementem wzniesionego w początku XIX wieku pałacu (ryc. 1). 

Ryc. 1. Widok Pałacu Myśliwskiego w: 1) 1915 roku (źródło: Karta Zielona – Rotunda w Morysinie, nr 86/1, 1292), 2) 1959 roku (źródło: Karta Biała – Pałacyk-Rotunda, nr86/1, 1292), 3) 2005 roku (źródło: Karta Biała – Zespół Parkowy Morysin, nr 86, 1492)

Dostępne źródła wskazywały, że od strony północnej powinna znajdować się oficyna. Przeprowadzone badania georadarowe potwierdziły, że pod ziemią zachowane są fundamenty budynku (ryc. 2). Z kolei jedynym widocznym reliktem pochodzącego z połowy XIX wieku Domu Stróża była do niedawna czworoboczna wieżyczka.

Ryc. 2. Plan przedstawiający wyniki analizy Numerycznego Modelu Terenu (po lewej) i nałożone wyniki prospekcji nieinwazyjnej z wykorzystaniem georadaru (po prawej), na którym widoczne są fundamenty zniszczonej oficyny pałacowej (analiza NMT R. Solecki, badania geofizyczne F. Welc)

W 2026 roku zdecydowano się na przeprowadzenie archeologicznych badań wykopaliskowych przy ruinach Domu Stróża i Pałacu Myśliwskim, które miały z jednej strony potwierdzić wyniki badań geofizycznych, ale też rozpoznać stan zachowania reliktów architektury. Było to konieczne do przygotowania programu prac konserwatorskich, w wyniku których oba obiekty zostaną zabezpieczone przed dalszą degradacją, a ich oryginalna dekoracja będzie częściowo odtworzona.

Wykopaliska przeprowadzone przy Domu Stróża przyniosły odkrycie murów budynku dostawionego od strony zachodniej do widocznej wcześniej wieżyczki. Były one zachowane do wysokości około 0,5 m (ryc. 3). 

Ryc. 3. Widok Domu Stróża w trakcie tegorocznych badań archeologicznych fot. R. Solecki

Wewnątrz odsłonięte zostały pozostałości podłogi, którą tworzyły ceramiczne płytki i elementy drewniane ułożone w naprzemianległe pasy. Od strony zewnętrznej założenie było otoczone korytarzem, którego ściany i strop tworzyły pergolę – taka właśnie konstrukcja widoczna jest na archiwalnej grafice (ryc. 4). 

Ryc. 4. Widok Domu Stróża na grafice W. Richtera z drugiej połowy XIX wieku (źródło: Karta Biała – Zespół Parkowy Morysin, nr 86, 1492)

Co ciekawe, nawierzchnia tego korytarza była pokryta asfaltem, który w drugiej połowie XIX wieku stawał się popularny. Warto też odnotować, że fundament poniżej ściany budynku był bardzo solidny i głęboko posadowiony – około 1,6 m poniżej ówczesnego poziomu gruntu (ryc. 5). 

Ryc. 5. Widok muru fundamentowego Domu Stróża fot. R. Solecki

Zabytki ruchome znalezione w trakcie badań to w większości elementy budowlane. Przyczyną jest zapewne fakt, że po wojnie budynek pozostawał otwarty i wszelkie wartościowe przedmioty zostały z niego zabrane. Dlatego też wyjątkowym obiektem w tym zbiorze jest porcelanowy talerzyk z sygnaturą Krister Porzellan-Manufaktur (KPM) z Wałbrzycha, z zestawu Prinzess, wyprodukowany prawdopodobnie w latach 30. XX wieku (ryc. 6).

Badania archeologiczne przy rotundzie Pałacu Myśliwskiego doprowadziły do odsłonięcia chodnika znajdującego się przy wschodniej części budynku (ryc. 7), łączącego ganek z pomieszczeniem, które pełniło zapewne funkcję kotłowni (wewnątrz znajdował się piec/kominek). 

Ryc. 7. Widok chodnika przy wschodniej ścianie rotundy Pałacu Myśliwskiego fot. R. Solecki

Z kolei od strony północnej rotundy wyeksplorowano zasypisko pomieszczenia, w którym pierwotnie znajdowała się klatka schodowa prowadząca na piętro pałacu. Wewnątrz natrafiono na zasadniczo nienaruszoną kamienną posadzkę (ryc. 8). 

Ryc. 8. Widok od strony północnej na rotundę Pałacu Myśliwskiego: po prawej pomieszczenie klatki schodowej z zachowaną kamienną posadzką, po lewej pomieszczenie z piecem/kominkiem fot. R. Solecki

Wśród wybieranych gruzów znalazły się elementy stiukowych dekoracji, które w przeszłości zdobiły ściany pałacu (ryc. 9). Na 2027 rok zaplanowane jest kontynuowanie badań Pałacu Myśliwskiego, tym razem w obrębie oficyny pałacowej.

Ryc. 9. Fragment stiukowej dekoracji znaleziony w trakcie badań z jednym z pomieszczeń Pałacu Myśliwskiego fot. R. Solecki

Tegoroczne badania archeologiczne były realizowane jako własna inicjatywa Muzeum Pałacu Króla Jana III w Wilanowie, a brali w nich udział studenci kierunku Archeologia z Instytutu Archeologii Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie. Badania te wpisują się w szerszy program rewitalizacji obszaru parku morysińskiego, w ramach którego m.in. odtworzona została łąka przy Gajówce[1], a sama Gajówka została zabezpieczona[2] (budynek ten będzie odtwarzany w 2027 roku). Po zakończeniu prac obiekty zabytkowej architektury zostaną włączone do stałej oferty kulturalnej Muzeum Pałacu Króla Jana III w Wilanowie.

Rafał Solecki

Przypisy